zondag 1 november 2026
Winterswijk drukt PMC op laatste plaats
De poule-indeling van dit jaar biedt ons de gelegenheid om grote delen van Nederland te bekijken. Bracht de vorige uitwedstrijd ons in Amsterdam, nu was Winterswijk het strijdtoneel. Voor John letterlijk een no-go: vorig jaar had hij meer dan 3 uur over de reis gedaan, waarop hij meteen had aangekondigd dat dit eens maar nooit meer was.
Ietwat verzwakt moesten we dus de strijd aangaan tegen het toch al sterkere Winterswijk, dat met een gemiddelde rating van 2047 aantrad, 70 punten meer dan PMC 1.
De eerste uren ging de strijd gelijk op. Na twee uur spelen stond Luuk veel beter, Ton slechter en viel over de andere partijen nog niets te zeggen. Luuk had met zijn vertrouwde spel – geen spektakel, gewoon goede zetten doen – een eindspel bereikt waarin hij een pion kon winnen. Hij koos er echter voor om eerst de druk op de tegenstander op te voeren, maar die wist tegenspel te creëren, zodat Luuks pluspion geen waarde had. Met een leuke patwending legde Luuk zich bij de remise neer.
Ton kreeg de f3-variant van de Caro Kann tegen zich, die hij tegen mij ook wel op het bord heeft gehad, maar nu raakte hij al gauw de draad kwijt. Hij ontsnapte aan direct verlies toen zijn tegenstander een stukwinst over het hoofd zag, maar de dreigingen bleven komen en bleken uiteindelijk te sterk. Zo hadden we dus een halfje en een nul, en dit patroon zou zich herhalen to het eind van de wedstrijd.
Ronald kwam best goed uit de opening en lange tijd leek hij het betere van het spel te hebben, maar in tijdnood zag hij een schwindel over het hoofd die hem de partij kostte. Ook Michel kwam goed uit de opening en kwam zelfs gewonnen te staan tegen Rainer Funke (rating 2134). Met een combinatie had hij de strijd kunnen beslechten, maar die zag hij niet, waarna hij zelf een stuk verloor na een gemeen dameschaakje. Gelukkig was zijn stelling zó goed dat hij remise kon maken in een eindspel waarin hij twee pluspionnen had tegen een paard. Tussenstand: twee remises, twee verloren.
Wim had intussen een solide nijlpaardstelling te bereikt, waarvan hij met de zet ..f5 de kracht had kunnen aantonen. In plaats daarvan speelde hij Pf6, waarna zijn tegenstander met Txf6 de kwaliteit offerde. De clou van dit ingenieuze offer was dat zijn andere paard werd weggedrukt naar h8 en zijn stelling los zand werd. Ik zeg het niet graag, maar dit was een knappe overwinning van zijn tegenstander Arjan van Lith.
Jan Fleuren, deze keer eens met zwart, zwoegde hard tegen Emma de Vries om voordeel te bereiken, maar Emma hield de stelling bekwaam in evenwicht. Remise was onvermijdelijk en de tussenstand werd daarmee drie verloren, drie remises.
Toon en ik konden de matchuitslag niet veranderen, maar we bleven tot etenstijd proberen om de einduitslag een draaglijk aanzien te geven. Bij Toon lukte dat helaas niet. Hij kwam goed uit de opening, miste een paar interessante mogelijkheden en ruilde af naar een gelijkstaand, maar complex eindspel. Zijn tegenstander wist met wat handiger spel en een paar lelijke trucs de overhand te krijgen.
In de laatste partij moest ik Jochem Mullink van het lijf houden. De partij golfde lange tijd heen en weer tussen een gelijke en een voor mij verloren stand, waarbij eerst een remiseaanbod mijnerzijds en even later een zijnerzijds werden afgewezen. Door het geluid van rammelende magen van teamgenoten die naar de Chinees wilden – of was het vermoeidheid? - verloor ik even mijn concentratie en liet ik me foppen door een loperschaakje. Het kostte me de kwaliteit en bracht mijn stelling volgens de machine op -4. Als ik had geweten dat Jochem een rating van 2181 had, had ik opgegeven, maar nu speelde ik onverdroten door en ziedaar, na enige mindere zetten van zijn kant kon ik afwikkelen naar een eindspel van K+T tegen K+L, wat remise is.
Het deed me denken aan de hommel. Wetenschappelijk is aangetoond dat de verhouding tussen zijn lichaamsgewicht en het draagvermogen van zijn vleugels zodanig is is dat hij niet kan vliegen, maar de hommel weet dat niet en vliegt dus onbekommerd voort.
Vier remises, vier verliespunten dus en we zijn nog wat steviger op de laatste plaats gedrukt van poule 3B.
Wopke Veenstra