De eerste wedstrijd van PMC 3 tegen Zutphen 2 was een succes

We wonnen. En daar mogen we trots op zijn.

KNSB-competitie, klasse 7C, ronde 1 (2026-10-03)

Het schrijven van het verslag duurde iets langer: Onze teamleider Alexander kon slechts het begin van de wedstrijd bijwonen. Ik, Bram, trad op als vervangend teamleider, maar was vrijwel de gehele wedstrijd druk bezig met mijn eigen partij en kreeg slechts flarden mee van de rest van de wedstrijd. Met wat hulp van enkele teamleden (dank aan allen) volgt hier de reconstructie.

---

Piet speelde een stabiele partij tegen Martijn. Vanaf mijn bord zag ik hem een stabiele stelling opbouwen, met lopers en dame op de diagonaal, klaar voor een toekomstige aanval. Zijn tegenstander verschoof wat pionnen, waarmee hij enkele zwaktes veroorzaakte in zijn eigen stelling. Piet opende de stelling en trok een loper terug. Ineens kreeg de dame van de tegenstander te maken met een torenaanval. Zonder uitweg gaf de tegenstander zwijgend een hand. De eerste winstpartij in de geschiedenis van PMC3 was een feit.

Darwin gaf aan dat zijn partij pijn deed. Hij verloor. Maar alleen dat doet zijn partij geen recht.

Darwin en zijn tegenstander Igor speelden lange tijd allebei zeer accuraat. Darwin kwam met zwart goed uit de opening en weerde dreigingen af door stukken te ruilen. Daarbij kreeg zijn tegenstander een geïsoleerde d-pion, waarop Darwin zich ging richten, hoewel een aanval best lastig was.

Toen na Piet ook Tommaso won, bood Darwin remise aan. Zijn tegenstander weigerde het aanbod. Na nog een pionnenruil kwam Darwin na 25 zetten iets beter te staan. In tijdnood kon Darwin zelfs een toren op de tweede rij plaatsen en leek zijn aanval op gang te komen. Hij zag echter een schaakje over het hoofd en verloor een stuk. Na 25 zetten zeer nauwkeurig spel voel je de winst praktisch in je klauwen… en om die dan zo door je vingers te voelen glippen, doet pijn.

De volgorde van de verdere uitslagen is niet helemaal duidelijk, maar Rob (Brink) verloor zijn partij en René (Slaa) en Arno behaalden allebei remise.
Met 3-3 als tussenstand was het nog spannend.

In mijn (Bram) partij had ik met zwart na een lang aanvoelende schuifelopening gelukkig een behoorlijke stelling weten te bereiken. Een aanval op de verzwakte koningszijde van mijn tegenstander Rob (Teunisse) werd echter goed geblokkeerd. De stelling in Huubs partij was voor mij na een korte blik niet duidelijk. Ik verplaatste mijn aandacht naar de rest van het bord.

Huub zijn partij was heel lang gelijk opgegaan. Zijn remiseaanbod werd echter afgeslagen. Zijn tegenstander René (Meijer) bezorgde hem een slechte loper, maar daardoor kon Huub met een toren binnenkomen en enkele pionnen slaan. Dit resulteerde in winst en het belangrijke 4^de bordpunt.

Remise op het laatste bord zou het team de winst opleveren. Ik had net iets eerder de mogelijkheid gehad om de dames af te ruilen voor een stelling met een sterk paard tegen een zwakke loper (een droomscenario, vertelde iedereen mij achteraf). Ik dacht echter iets mooiers te zien waarmee ik een vrijpion kon krijgen. Ergens in mijn berekeningen speelde ik dan winnend verder met het paard dat ik eerder in die berekening al had geruild.

Na de werkelijke afruil hield ik weliswaar een vrijpion over, maar moest ik ook de dames op het bord houden om die niet kwijt te raken. De stelling was onduidelijk. Ik stond beter, maar dan moest ik de vrijpion wel zien te behouden.

Enkele pionzetten, inclusief een afgeslagen pionoffer, volgden. Nu stond ik naar mijn idee wel gewonnen, maar zou ik voordat ik kon promoveren een lading schaakzetten moeten tolereren. Een enkele fout zou verlies kunnen betekenen.

Normaal zou ik doorspelen, maar nu hing het teamresultaat ervan af. Ik bood remise aan en dat werd aangenomen.

Met 4½-3½ is de eerste wedstrijdzege van PMC3 een feit.
Goed gespeeld allemaal. Dit smaakt naar meer.

---