Ga terug naar verslagen zaterdag 7 februari 2026

Sprankje hoop gloort voor PMC 1 na winst tegen ASV 4

Eindelijk, na vijf ronden, lukte het PMC 1 om matchpunten te scoren in poule 3B van de KNSB-competitie. Dat ging ten koste van ASV 4, dat net als PMC nog puntloos was, en dat dus blijft.
De uitslag, 6½ – 1½, doet vermoeden dat PMC gemakkelijk over ASV heen walste, maar zo gemakkelijk ging het niet. Zeker twee punten werden PMC in de schoot geworpen. Zonder deze meevallers zou PMC ook wel gewonnen hebben, maar dan was het een stuk spannender geworden.

De teamleden van ASV 4 waren allemaal ongeveer even sterk, met ratings tussen 1900 en 2000. Bij ons is het verschil in speelsterkte veel groter, dus moesten wij aan de eerste vier borden scoren en aan de laatste vier borden keepen. En zo ging het ongeveer, de eerste vier borden haalden 4 punten, de onderste vier 2½ punt.
Het krachtsverschil was vooral aan de eerste twee borden goed zichtbaar. Luuk zette zijn partij tegen Daan Holtackers gezond op en manoeuvreerde zijn tegenstander naar een inferieure stelling. Hoe hij het afmaakte, heb ik niet kunnen zien en ik kon het Luuk ook niet vragen, want hij was al snel vertrokken. Ook John aan bord 1 kreeg in een koningsindische partij al snel een stelling waarin alle kansen aan zijn kant lagen. Na het openen van de koningsvleugel kreeg hij een verwoestende koningsaanval en kon hij zich zelfs een flinke slordigheid permitteren zonder dat de vijandelijke koning aan zijn lot kon ontkomen.
De volgende uitslagen vielen aan de borden 7 en 8. Ronald en zijn tegenstander bewandelden in een orthodox damegambiet platgetreden paden, die na 14 zetten uitmondden in een stelling waar kraak noch smaak aan zat. Remise was de logische consequentie.
Bij Michel ging het er tegen Roy Vink anders aan toe. Michel stond onder lichte druk, maar Roy zette zijn paard op een plek waar die er meteen afgeslagen kon worden. En helaas had hij het stuk een fractie van een seconde losgelaten voordat hij zijn fout inzag, zodat het ook nergens anders naar toe kon. Michel vond het vervelend voor zijn tegenstander en vroeg mij of hij remise mocht aanbieden. Dat leek me wat al te hoffelijk. Michel nam na enig aarzelen het paard en kon een paar zetten later het winstpunt noteren.
Even later was het mijn beurt om te zwijnen. Tegen Martin Weijsenfeld kwam ik veel beter uit de opening, maar ik wist niet goed wat ik met dat voordeel aan moest. Stukje bij beetje brokkelde het af en rond de 30ste zet was mijn voordeel volledig verdampt. Omdat Martin nog maar 2 minuten op de klok had, bood ik remise aan, maar bij wijze van afslaan van het aanbod deed Martin een zet waarbij hij zijn toren in liet staan. Hij kon meteen opgeven.
Jan had intussen door sterk spel een paard gewonnen tegen twee pionnen, maar helemaal eenvoudig was het toch niet. Tegenstander Gerben Hendriks hield de strijd gaande met dameschaakjes, maar in tijdnood vergiste hij zich. Niet op het bord, maar ernaast: hij drukte de klok van het belendende bord in in plaats van die van hemzelf, en ging zo door zijn vlag. Mazzel voor Jan, maar anders zou hij waarschijnlijk ook wel gewonnen hebben.
Wim Molenkamp zorgt er zoals wij weten altijd eerst voor dat hij verloren komt te staan, om daarna zijn Houdini-act uit te voeren. Deze keer offerde hij in een beroerde stelling een toren, maar dat leverde hem een paar mooie diagonalen en vrijpionnen op. Die wist hij prachtig te benutten; zijn winstpunt was meer dan verdiend.
Bleef over Toon Janssen – ook zoals gewoonlijk. Menigmaal hebben wij Toon als laatste zien zwoegen in een minder staand eindspel, om er dan toch een remise uit te slepen. Helaas zat die uitkomst er deze keer niet in, zijn loper was te inferieur aan het vijandelijke paard. Voor de teamuitslag maakte zijn verlies niet meer uit.

Er gloort voor PMC 1 nu een sprankje hoop dat we in de 3e klasse kunnen blijven. We zullen dan in de resterende drie wedstrijden we minstens 3 matchpunten moeten halen.

Wopke Veenstra