Ga terug naar verslagen zaterdag 13 december 2025

Het zat mee tegen Paul Keres, maar niet genoeg

De wedstrijd tegen Paul Keres 3 werd door ons met angst en beven tegemoet gezien. Het team staat op de eerste plaats van de poule, wij op de laatste plaats. En dat verschil wordt weerspiegeld in de ratings: die verschilden gemiddeld 150 punten per speler in het voordeel van het Utrechtse team.

We hoopten natuurlijk op een daverende verrassing, maar het mocht niet zo wezen. Al brachten we het er beter van af dan verwacht - met de uitslag 3-5 mochten we best tevreden zijn.

Ik was zelf als eerste klaar, met een remise. Mijn tegenstander speelde koningsgambiet, waar ik een tegengambiet van maakte. Voor de pion had ik compensatie in de vorm van open lijnen en een sterk paard op d6. Na 17 zetten bood wit remise aan, wat ik accepteerde. Stockfish gaf ons achteraf volkomen gelijk.

Even later viel de tweede remise bij Toon, na een partij die niet veel meer zetten telde dan de mijne, maar wel een stuk ingewikkelder was. Maar Toon hield het hoofd koel, wat gezien de lichte verhoging waarmee hij kampte, een extra goede prestatie was.

Luuk de Ruijter volgde, ook al met een remise. Hij speelde nu eens geen dubbelfianchetto, maar kwam goed uit de opening en wist enkele zwakheden in de vijandelijke stelling te creëren. Die bleken echter helaas niet doorslaggevend.

Even kwamen we zelfs voor te staan toen Michel won. Zijn tegenstander had een schaak over het hoofd gezien, zelfs na uitvoering van Michels schaakzet, want de zet die hij daarop deed hief het schaak niet op. Hij moest zijn zet dus over doen, maar in de chaos van het moment vergat hij zijn klok in te drukken en ging hij door zijn vlag. Wedstrijdleider Huub moest er nog aan te pas komen, maar die constateerde simpel dat de partij wegens tijdsoverschrijding verloren was voor Michels tegenstander.

Maar met deze winstpunt was het voorlopig uit met de pret.

Jan Spoorenberg speelde een zware positionele partij, waarbij hij steeds verder in het nauw kwam. Zijn tegenstander wist steeds nieuwe problemen te creëren en Jan spendeerde zeeën van tijd om de dreigende ondergang af te wenden, maar tevergeefs.

Iets soortgelijks overkwam Ronald. Hij kwam best goed uit de opening, maar werd daarna langzaam weggedrukt.

Bij Jan Fleuren verliep de partij heel anders, al was de uitslag even treurniswekkend. Jan baalde ervan dat de variant van het Frans die hij op het bord kreeg, zo ongeveer de enige was die hij vooraf niet had bestudeerd. Misschien had dat invloed op zijn concentratie, want hij had het loperoffer op f2 niet zien aankomen. Jan sloeg niet terug, met als gevolg dat hij een volle toren kwijtraakte. Met de moed der wanhoop deed hij nog enkele zetten, maar ziedaar: zijn tegenstander blunderde opeens een toren weg. En zo stond het materieel weer gelijk. Jan kreeg zelfs nog een kans om te winnen, maar zag het niet en belandde in een positioneel iets minder eindspel. Dat behandelde hij niet op de beste manier en toen hij de promotie van een vijandelijke pion niet meer kon stoppen, moest hij opgeven.

Maar de meest bizarre partij was die van Wim aan bord 1. Wim zag zijn stelling langzaam verslechteren en kon geen tegenspel tegen de witte druk creëren. Terwijl de zaal al werd leeggeruimd, bleef Wim echter zijn positie verdedigen. Hij verloor een pion, nog een en nog een, en zijn koning werd belaagd door de vijandelijke dame en een batterij torens. De omstanders uit Utrecht zullen gedacht hebben dat Wim in shock was en er daardoor niet aan dacht om op te geven, maar wij weten wel beter: je moet Wim altijd twee keer verslaan, een keer door gewonnen komen te staan, en daarna nog een keer door te winnen. Waarschijnlijk door vermoeidheid zag zijn tegenstander even de beste voortzetting niet en kwam hij in een soort eeuwig schaak van zijn dame terecht. Remise!

Het werd dus 3-5 en dat is iets beter dan we mochten verwachten. Maar we zijn wel weer een stukje dichterbij degradatie gekomen. Van de resterende vier wedstrijden zullen we er minstens drie moeten winnen om ons te kunnen handhaven in klasse 3B.

Wopke Veenstra